او برای جلوگیری از «فرود سخت» (Hard Landing)، اقدام به افزایش درجه شیب دماغه هواپیما می کند؛ اما دیگر دیر شده است. انجام این کار باعث می شود تا هواپیما دچار تغییر زاویه ای 9.3 درجه ای شود، قسمت انتهایی آن به سطح باند برخورد کند و در نهایت دچار «Tail Strike» شود.
صبح روز 18 آگست 2007 در لندن، یک فروند هواپیمای RJ 100 ساخت شرکت «Avro International» در حال فرود در فرودگاه «London City» بود. در ارتفاع 3000 پایی، خلبانان چرخ ها را باز کرده، فلپ ها را در موقعیت 33 درجه قرار داده و همچنین «ترمز هوایی» (Airbrake) را نیز باز کرده بودند. اگرچه در ظاهر، هواپیما پایدار بود و رویکرد خوبی داشت، سرعت آن به دلیل کاهش سطح رانش موتورها که پیش تر به دلیل تغییر «باد مخالف» (Head Wind) به «باد موافق» (Tail Wind) رخ داده بود، در حال کم شدن بود؛ کاستی سرعت باعث کاهش انرژی پروازی هواپیما شد بود.
در این هنگام کاپیتان، متوجه این افت انرژی شده و برای جبران آن شیب کاهش ارتفاع را افزایش می دهد؛ موضوعی که باعث می شود هواپیما به سمت باند در وضعیت از دست دادن ارتفاع با نرخ قابل توجهی قرار گیرد. او برای جلوگیری از «فرود سخت» (Hard Landing)، اقدام به افزایش درجه شیب دماغه هواپیما می کند؛ اما دیگر دیر شده است. انجام این کار باعث می شود تا هواپیما دچار تغییر زاویه ای 9.3 درجه ای شود، قسمت انتهایی آن به سطح باند برخورد کند و در نهایت دچار «Tail Strike» شود. این حادثه اولین باری نبود که برای هواپیمای AVRO RJ اتفاق می افتاد؛ موضوعی که باعث شد شرکت سازنده، خود مسئولیت تحقیقات را بر عهده گیرد تا عوامل کلیدی را شناسایی و اطلاع رسانی کند.
نظر (0)